De dag dat ik mijn mobiele telefoon vergat

Een verhaal over een lichtpuntje bij eenzaamheid

Hoe help je om de eenzaamheid van ouderen even te doorbreken? Op de dag dat ik mijn mobiele telefoon thuis liet liggen ontdekte ik dat dit simpeler was dan gedacht.

Eenzame mensen: je weet dat ze er zijn, maar je ziet ze niet. En als ik ze wel zou kennen, weet ik niet goed hoe ik een eerste stap kan zetten om in contact te komen. Wat vraag je dan eigenlijk? Bent u eenzaam en zal ik u gezelschap houden?

Maar soms blunder je jezelf een weg door je dagelijkse leven en hoef je je met dat soort bespiegelingen helemaal niet bezig te houden. Zoals op die dag dat ik hals over de kop van huis vertrokken was en daardoor mijn mobiele telefoon thuis had laten liggen.

Eenzaamheid doorbreken
Balen, want op het moment van ontdekking zat ik in een bus in een onbekende stad, die zich door onbekende woonwijken heenkronkelde. Dat was eigenaardig. Volgens de reisgegevens die ik me nog kon herinneren zou ik maar een klein ritje met de bus maken.
Jammer dat ik nu die telefoon niet had, want nu kon ik de reisplanner niet raadplegen. Ik speurde om me heen naar een geschikte persoon om te vragen of ik in de goede bus beland was.
“Jazeker, u zit goed”, verzekerde de oude mevrouw in de bank achter mij. “De bus maakt een korte en lange ronde, en u zit nu in de lange ronde. Ik moet zelf ook helemaal naar het eindpunt, maar ik kies voor deze bus omdat die veel rustiger is.”

We hadden dus tijd genoeg, stelden we vast.

En zo raakte ik in gesprek met deze mevrouw die vervolgens een groot deel van haar levensverhaal vertelde.

Man verloren, rollator vanwege haar overgewicht, verhuisd naar een nieuw onderkomen, geen geld voor vloerbedekking en gordijnen, operatie, eenzaamheid.

Nu was ze op weg naar de soos van het Leger des Heils. Daar zocht ze wat gezelschap, maar echt leuk was het daar evenmin. Ze werd er zelfs gepest.

Ik werd treurig van haar relaas. In een opwelling vroeg ik haar waar ze blij van werd.

Ze klaarde op en vertelde over haar parkiet waar ze zo van genoot. En ze zou heel blij zijn als ze dit jaar genoeg geld had voor een échte kerstboom.

Het laatste stuk van de busrit waren we allebei stil. Maar bij het verlaten van de bus bedankte ze me ineens voor het stellen van die laatste vraag. Ze klonk aangedaan.

De vraag maakte haar hele dag goed, voegde ze nog toe. En die van mij ook.

 

 

 

Blog voor Goed doen voor een Ander

Deze blog doneer ik aan Stichting Goed doen voor een ander. Zij organiseren Koffieschenk Buurtprojecten voor eenzame ouderen. Om hier aandacht voor te vragen heeft de Stichting het boek Wat kan ik van u leren? gepubliceerd. Want van onze ouderen kun je veel leren.

Ik doneer mijn blog om bewustwording te creëren over eenzame ouderen. Wil jij ook bloggen? Meld je aan via www.blog.doneerjouwtalent.nl

 

 

 

 

Over Sigrid

Verhalenmaker | Creatieve Gids | Praktisch idealist | Auteur | Trendonderzoeker | Beeldmaker | Conceptontwikkelaar | Journalist |  Neerlandica

Sigrid werkte twintig jaar als journalist en bladenmaker voordat ze in 2009 haar eigen bedrijf startte. Ze helpt maatschappelijke instellingen en publieke organisaties aan verhalen die mensen in beweging brengen.

Inmiddels geeft zij haar kennis en ervaring ook door aan ervaren professionals via haar online programma’s en boeken, zoals Lenig Denken en Toverballen voor het Brein.

Zij werkt intensief één op één met bevlogen professionals en inspireert hen bij het ontwikkelen van creatieve plannen en storytelling. Daarmee helpt ze hen om de beste versie van zichzelf te worden en hun verhaal te laten sprankelen

Meer ontdekken over verhalen en creatief denken? Laat je hier inspireren!

 

Print Friendly, PDF & Email

Je vindt dit misschien ook leuk