Hoe was je solotrip naar Parijs? Nou, zo!

Hoe zou het zijn als je wandelen, koffie drinken, van de zon genieten, architectuur bekijken en geweldig eten je ‘werk’ kunt noemen? En als je dan ook nog je geest kunt scherpen aan de grootste creatieve geesten die de wereld heeft voortgebracht?

Vorige week was ik vier dagen op stap in Parijs en genoot volop van dit ideale leven. Ik zocht er ontspanning en inspiratie, maar er gebeurde meer.

Want ik keerde terug met een grote oogst: twee ver uitgewerkte plannen voor nieuwe programma’s, blogartikelen, een reeks foto’s en een collectie aantekeningen.

Weggestopte studio

Ik weet nog goed hoe ik in 2012 voor het eerst zonder man, zonen, familie of vrienden met de Thalys naar Parijs reisde. Mijn hart klopte in mijn keel toen ik met mijn rolkoffer de straat uit liep. Wat een stomme zenuwen, foeterde ik tegen mezelf. Na alle eerdere reiservaringen zou ik hier toch niet zo nerveus over moeten zijn.

In Parijs kon ik het adres van mijn appartement in Quartier Latin niet vinden, want de huisnummers ontbraken bij de deuren. Uiteindelijk reageerde een grauwe deur toch op de cijfercode en sprong open.

Na enkele donkere gangen kwam ik schoorvoetend in een kleine studio met een smal raam, dat uitkeek op een binnenplaatsje. Temidden van miljoenen mensen, maar toch helemaal weggestopt. Maar dit is hoe Parijzenaars leven, hield ik me voor.

Eten deed ik zo eenvoudig mogelijk in de dichtstbij liggende brasserie. En daarna keerde ik rechtstreeks terug naar mijn hok, want in het donker durfde ik nauwelijks de straat op.

Bekroning

Evengoed was ik blij dat ik de tocht naar Parijs toch ondernomen had en genoot van al het moois dat ik had gezien.

Ik nam me voor om jaarlijks een solo-trip naar Parijs te maken. Dit jaar deed ik dat voor de vijfde keer.

Stap voor stap wist ik mijn angsten over alleen reizen, solo-dineren en ’s avonds over straat lopen achter me te laten door erop af te gaan. Steeds weer opnieuw.

Nu voel ik een enorm gevoel van vrijheid om als wereldburger mijn eigen weg te vinden in deze uitgestrekte stad. Ik weet waar Woody Allen Midnight in Paris opnam, waar de leuke boekwinkels en de goede koffietenten zijn, maar ook waar je Middeleeuwse koningen als versteende beelden ontmoet en waar trendwatcher Li Edelkoort haar studio heeft.

Met een café noir in de glazen aanbouw van een brasserie voel ik me supergelukkig. Op de laatste avond bekroon ik mijn reis nu ieder jaar met een glas champagne.

De stad van grote geesten

Een stad is helemaal verzonnen, wat mij bijzonder inspireert. De hoge gebouwen, de grandeur en de levendige straten brengen me in een andere stemming.

Dit is bovendien de stad waar grote geesten hebben gewoond en gewerkt en voor een ommekeer in het denken hebben gezorgd. En dat gebeurt nog steeds. Zoals het Fondation Louis Vuitton: een nieuw museum in het Bois du Boulogne. Het gebouw is zo verpletterend, dat Parijs er na de Eiffeltoren en de Arc de Triomphe een landmark bij heeft.

Architect Frank Gehry maakte dit indrukwekkende gebouw aan de hand van deze speelse eerste schetsen. Het staat voor mij voor ‘groot denken’ en alle ruimte geven aan verbeelding.

Die sfeer van vrijheid en creativiteit maakt me geweldig productief. Als je precies doet waar je energie zit, boek je nog betere resultaten. Voor mij is dat dus een paar dagen naar Parijs. Wat is het voor jou?

 

Over Sigrid

Ik ben een verhalenmaker met een journalistieke achtergrond, die de kracht van storytelling en creatief denken aan elkaar knoopt. Als bedenker en uitvoerder van verhaalconcepten help ik publieke organisaties en maatschappelijke instellingen om mensen te raken en in
beweging te brengen.

Over de toepassing van verhaaltechnieken in teksten schreef ik het boek Toverballen voor het Brein.
Ook schreef ik met Marenthe de Bruijne het boek Lenig Denken (over creatieve denktechnieken)

 

Print Friendly

Je vindt dit misschien ook leuk