Wat De Luizenmoeder ons leert over werkgeluk en storytelling

De televisieserie De Luizenmoeder breekt het ene kijkrecord na het andere. Voor veel kijkers is niet alleen pijnlijk herkenbaar hoe ouders elkaar op het schoolplein affakkelen, maar vooral ook hoe de manager totaal tekort schiet in leiding geven. Wat leren we van De Luizenmoeder over werkgeluk?

Een directeur die flirt met grote concepten (‘Winterklaas gaat over duurzaamheid!’), maar ondertussen zijn verantwoordelijkheid niet neemt.

Een muitende lerares die precies het tegenovergestelde doet dan wat haar is opgedragen (‘Zing heel hard: En Natuurlijk Zwarte Piet!’).

Ouders die in het leiderschapsvacuüm de macht grijpen en elkaar venijnig de maat nemen.

Maar het meest treffend is natuurlijk juf Ank met haar gestolde grijns, die op een agressief-vriendelijke manier vasthoudt aan liedjes en andere bezwerende rituelen. Ondertussen verdringt zij haar frustraties over het gebrek aan aandacht en structuur op school.

Van werkgeluk is geen sprake in De Luizenmoeder

Op het eerste gezicht is er enorm veel geregeld in de komische dramaserie De Luizenmoeder van AVROTROS. Er zijn zwaaiafspraken, schoolpleinregels, verjaardagsprotocollen en rigide afspraken over verantwoorde traktaties.

Schoolleider Anton is zichtbaar de baas in zijn riante werkkamer, waar hij zijn wazige Glansmethodes bedenkt. Er is een organisatiehiërarchie opgetuigd voor hulpouders, van luizenmoeder tot medezeggenschapsmoeder. De zorg voor elkaar is gevangen in een lief- en leedpot, die overigens ook aan strikte regels onderworpen is.

Maar de ware energie in De Luizenmoeder zit ondergronds. Terwijl alles met protocollen dichtgetimmerd is, zijn bemoeiouders en leerkrachten vooral bezig om de afspraken te ondermijnen.

Wat betekenen al die regels?

De regels lijken vooral tot doel te hebben om de kinderen van De Klimop te ontzien. Er wordt alles op alles gezet om de leerlingen niet te kwetsen. Geen erger kinderleed dan gepasseerd te worden voor een verjaardagspartijtje. Of nog akeliger: een minder overdadige sinterklaassurprise ontvangen dan de klasgenoten.

Ondertussen zijn de kinderen wel degelijk slachtoffers, want de vetes worden over hun hoofden uitgevochten. Een pijnlijke spiegel: in heel wat publieke en maatschappelijke organisaties worden mensen de dupe waar het feitelijk om gaat: patiënten, kwetsbare inwoners, mensen met schulden.

De professionals die ervoor hebben doorgeleerd en de hangouderen op het schoolplein krenken elkaar juist voortdurend. Schoolleider Anton laat opperhulpmoeder Nancy voor alle rotklusjes opdraaien. En als ze het in zijn ogen verpest, zegt hij doodleuk: weet je wel hoe moeilijk het voor mij is om jou de schuld te geven?

De Luizenmoeder

De Luizenmoeder, AVROTROS

Leiderschap is aandacht geven

Als je als leider geen structuur en aandacht geeft aan je mensen, krijg je de bal onmiddellijk teruggespeeld. Werknemers gooien de kont tegen de krib, spannen samen tegen de leiding en ondermijnen op allerlei manieren de afspraken.

Ze zeggen ja, maar doen voortdurend nee.

Helaas zijn er nogal wat mensen in organisaties die net zoals op De Klimop verwaarloosd worden. Ze hebben aandacht en structuur nodig, maar vooral visie en leiderschap.

Ze moeten weten wat de bedoeling is en waarom ze het eigenlijk doen. Ze dienen de waarden op het werk en de bijbehorende verhalen te kennen. En ze zien dat de leider collega’s onmiddellijk aanspreekt op gedrag dat niet door de beugel kan.

Dat vraagt om verhalen

Een verhaal over het waarom, maar ook onderliggende verhalen. Verhalen die illustreren waar de kwetsbaarheden zitten en wat de dilemma’s op de werkvloer zijn. Er zijn veel mogelijkheden om verhalen in organisaties in te zetten.

In plaats van een participizza-bijeenkomst met ouders zou Anton eens grondig moeten gaan luisteren naar zijn niet zo glanzende medewerkers. Open en eerlijk verhalen vangen en delen, zonder verborgen agenda.

Zo niet, dan zal de ene na de andere werknemer afhaken: arbeidsconflicten, burnouts of andere zelfbestelde ellende.

Maar op De Klimop zijn ‘open en eerlijk’ verpeste begrippen, die hier geen geloofwaardigheid meer bezitten. De leerkrachten gaan hier hun werkgeluk niet meer vinden. Juf Ank verdient beter.


 
 
 
 

 
 

Gebruik verhalen

Gebruik verhalen om mensen in aanraking te brengen met jou en je visie. Want wanneer jij je visie op een oprechte en persoonlijke manier presenteert aan de hand van een verhaal, raken mensen beter betrokken dan wanneer je ze alleen vertelt wát ze moeten doen.

Wil je weten hoe jij de krachten van verhalen optimaal benut, zodat je mensen raakt en resultaten boekt?
>> Download dan het e-book met Zeven manieren om succes te boeken met verhalen over storytelling in organisaties.

Gratis e-book
 
 

 

 

 

 

 

Over Sigrid

Verhalenmaker | Creatieve Gids | Praktisch idealist | Auteur | Trendonderzoeker | Beeldmaker | Conceptontwikkelaar | Journalist |  Neerlandica

Sigrid is verhalenmaker en helpt maatschappelijke instellingen en publieke organisaties aan verhalen die mensen in beweging brengen.

Ook werkt ze intensief één op één met bevlogen professionals en inspireert hen bij het ontwikkelen van creatieve plannen en storytelling. Daarmee helpt ze hen om de beste versie van zichzelf te worden en hun verhaal te laten sprankelen.

Ze werkt op dit moment aan een boek over werkgeluk en de betekenis van werk nu we steeds langer blijven werken. Eerder schreef ze het boek Lenig Denken (over creatief denken) en Toverballen voor het Brein (over storytelling in teksten).

Meer ontdekken over verhalen en creatief denken? Laat je hier inspireren!

 

Print Friendly, PDF & Email

Je vindt dit misschien ook leuk