Eindelijk doen wat je wilt... of uitgesteld geluk?

Droom je ervan om een pensionado te worden als je later groot bent? Beter van niet als je werkelijk gelukkig wil worden. 

Ergens moet het idee ontstaan zijn dat tussen de vijftigste en zestigste verjaardag het tijdperk aanbreekt om als pensionado te gaan genieten. Na alle gedane arbeid mag je eindelijk doen waar je al jaren naar uitkijkt: relaxen, genieten, lummelen.

Voor sommigen pakt het leven als pensionado goed uit. Uitstapjes maken, met de kleinkinderen op stap, een boerderij opknappen in Frankrijk, de dag rustig beginnen met krant en koffie in een comfortabel appartement.

Vormen van uitgesteld geluk

Maar velen ontdekken al vrij snel dat vrije tijd op zichzelf weinig vervulling geeft. In het onderzoek Grijs is niet zwart wit, ambities van 55+ rapporteerden ouderen het gemis aan structuur, aan collega’s en zingeving.

Ze wilden van betekenis zijn en een bijdrage leveren. Als je niet meer in contact met andere mensen staat en geen doelen meer nastreeft, kom je buiten spel te staan.

Wat is een zinvolle invulling van je leven als je de vijftig gepaseerd bent?

We hebben vaak nog het verouderde schema van drie levensfases in ons hoofd. En dat begint te knellen.

De eerste levensfase is de tijd van opgroeien, leren en uitproberen. Ook spelen hoort erbij. Als student mag je gek doen en stunts uithalen met je studiematen.

De tweede fase staat voor hard werken, kinderen groot brengen en geld sparen voor een mooi pensioen.

Tot slot breekt de tijd van het ‘grote genieten’ aan, door een pensioenverzekeraar ooit perfect verbeeld als het Zwitserlevengevoel. Na plichtsgetrouw te hebben geleerd en gewerkt heeft een zestigjarige ‘het recht’ om zich zorgeloos te wijden aan tuinieren, vissen en rondreizen met de camper.

In feite bouwt dit idee voort op de levensinstelling van de vroegere rijken, die fysiek zwaar werk overlieten aan ondergeschikten, arbeiders en slaven. De echte luxe is niet-werken.

Deze visie op pensionado’s is onhoudbaar

In de 21e eeuw veranderen mensen meerdere keren van beroep en werken steeds langer door. Er zijn meer mensen met meerdere beroepen tegelijkertijd. Soms doen ze dat om meerdere talenten aan te boren, betekenis te leveren of kennis over te dragen.

Velen werken ook uit noodzaak om het hoofd boven water te houden. Ze werken anderhalve dag in een winkel, zijn twee dagen actief in de thuiszorg en hebben ook nog allerlei schoonmaakadressen. Sparen voor later is er niet bij.

Vaste banen zijn op de schop gegaan, net zoals vaste functies. Steeds meer organisaties zetten multidisciplinaire teams in, die snel iets samen doen en dan weer opgeheven worden. Organisaties bieden eerder werkzekerheid in plaats van baanzekerheid.

Daardoor dienen medewerkers in organisaties steeds meer aandacht te besteden aan personal branding: je moet jezelf profileren en herkenbaar maken, zodat je de volgende keer weer in het goede team zit.

Zichtbaarheid en een goed netwerk zijn belangrijk geworden. En het hebben van een persoonlijk verhaal, waarin alles samenkomt.

Geen driedeling, maar alles ineen

Het model met deze traditionele levensfases gaat op de schop. Leren, werken, spelen en genieten zijn niet meer voorbehouden aan een bepaalde levensfase, maar zijn in álle stadia van je leven belangrijk.

  • Tijdens je opleiding doe je werkervaring op of start je eigen bedrijf.
  • Tijdens het werken blijf je tijd en geld investeren in verdere opleidingen.
  • Tijdens je werk en je opleiding is meer tijd om te spelen, reizen, sporten, met vrienden samen te zijn. Je neemt de tijd om te genieten van kunst en vooral ook om te ontdekken.
  • Als je ouder wordt, blijf je werken, leren en spelen.

In plaats van drie levensfases met duidelijke afbakeningen – de diploma-uitreiking en de afscheidsreceptie waar je nog eens in de bloemetjes wordt gezet – gaan de levensfases dus meer door elkaar lopen. Lynda Gratton & Andrew Scott schreven hier een super interessant boek over: the 100-year-life.

Spelen met je leven

Ook als oudere blijf je volgens deze zienswijze volop leren, ontdekken en werken. Spelenderwijs ga je je leven vorm geven en misschien wel een herontwerp geven: kijken welke mogelijkheden er allemaal nog voor je open liggen.

En dat betekent ook jezelf uitdagen: juist niet kiezen voor het gemakkelijke comfortabele leven om luxe resorts of de loungebanken op het eigen terras. Maar liever nieuwe ontdekkingen doen en actief dingen blijven leren.

Het lijkt mij zo beroerd nog niet.

Spelen, leven en werken, je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen. En je kunt er ook niet lang genoeg mee doorgaan!

 

 

 

 

Over Sigrid

Ik ben een verhalenmaker met een journalistieke achtergrond, die de kracht van storytelling en creatief denken aan elkaar knoopt. Als bedenker en uitvoerder van verhaalconcepten help ik publieke organisaties en maatschappelijke instellingen om mensen te raken en in beweging te brengen.

 

Print Friendly, PDF & Email

Je vindt dit misschien ook leuk