Het verhaal met slechts één woord
26 februari 2018 
2 min. leestijd

Het verhaal met slechts één woord

Ieder half uur overlijdt in Nederland een persoon aan de gevolgen van tabaksgebruik, zegt strafrechtadvocaat Bénédicte Ficq, die de tabaksproducenten aanklaagt voor (poging tot) moord dan wel doodslag en zware mishandeling. De jongeren die beginnen met roken voelen zich echter niet afgeschrikt door statistieken: liever een korter leven met meer lol. Zou mijn persoonlijke verhaal meer impact hebben?

In de jaren zeventig groeide ik op in een vanzelfsprekende blauwe walm, die overal doordrong. Op verjaardagsfeestjes stonden voor alle gasten uitnodigende glaasjes sigaretten op tafel. 

Of er kinderen in de buurt waren die de tabaksrook inademden? Niemand die daarop lette. 

Ik vermoed dat mijn moeder ook gewoon doorrookte toen ze zwanger was. In de laatste klas van de basisschool kregen we een lesbrief over roken en de schadelijke gevolgen daarvan. 

De afbeelding op de voorzijde zie ik nog precies voor me: een aangeklede aap met een sigaret in de mond en daarbij de vraag: ben jij een na-aper? 

Die boodschap sloeg een krater in mijn belevingswereld. Voor het eerst hoorde ik dat roken kanker veroorzaakte. Toen ik mijn moeder ontsteld deze boodschap overbracht, bleek ze het gewoon te weten. Dat was misschien nog wel schokkender.

Pogingen om te stoppen

In de jaren daarna deed mijn moeder diverse tevergeefse pogingen om te stoppen. Haar verslaving werd een pijnlijk onderwerp bij ons thuis en uiteindelijk voor haar volkomen onbespreekbaar. 

Haar langdurige gehoest viel ondertussen niet te verbergen. 

’s Nachts hoorde ik door de slaapkamermuur heen hoe mijn moeder urenlang in ademnood verkeerde. Haar groeiende benauwdheid hield ze voor de buitenwereld zo veel mogelijk verborgen. 

Maar uiteindelijk moest ze wel. Dat was toen ze geen trappen meer kon lopen, de meeste uitstapjes aan zich voorbij moest laten gaan en haar jonge kleinkinderen niet meer kon optillen.

25 jaar longpatiënt

Dat was ook ongeveer het moment dat we ontdekten dat ze al 25 jaar patiënt was bij dezelfde longarts. "Na de huisarts is de longarts de medicus die de meest persoonlijke banden opbouwt met zijn patiënten", zei longarts en anti-tabaksactiviste Wanda de Kanter met de nodige wrangheid eens in een interview in NRC Handelsblad

Longblaasjes die eenmaal beschadigd zijn, herstellen zich nooit meer. Alleen zuurstofflessen en verzachtende medicijnen bieden enige verlichting, meer hoop is er niet. Uiteindelijk stierf mijn moeder op 68-jarige leeftijd aan de gevolgen van COPD.

Andere werkelijkheid

Ik hoor rokers wel eens zeggen dat ze maar één keer leven en er dan optimaal van willen genieten. Liever het rookgenot en dan maar een paar jaar korter. Ik heb een andere werkelijkheid gezien. 

Een patiënt met COPD leeft niet alleen korter, maar is ook tientallen jaren langzaam aan het stikken. 

Onze kinderen hebben haar slechts kort meegemaakt. Wel kennen ze dit hele verhaal. Dat heeft een enorme impact gehad: ze verafschuwen roken en alles wat daarmee te maken heeft. 

Het verhaal over dit onderwerp bestaat voor hen niet uit een hele reeks dreigende waarschuwingen, maar uit slechts één woord: Omi.  





Over de schrijver
Jij bent de creator van je eigen verhaal. Maar het is niet makkelijk om dat verhaal te verwoorden. Zeker niet als jij als multitalent een popcornhoofd vol ideeën hebt en overal mogelijkheden ziet. Ik werk met mensen die zich niet langer klein willen houden, maar groter willen groeien. Persoonlijk en met je vak. Ondernemers met een missie, een bijzondere aanpak, heel veel kennis en/of ervaring. Samen met jou ga ik op zoek naar diepere drijfveren, kleurrijke dromen en niet te vergeten jouw missie. Jouw hogere doel, waarvoor jij het allemaal doet. Ik zie snel de rode draad en geef je helderheid. Ik help je om je verhaal te leven: van woorden naar daden. Dat doe ik door middel van coaching, online programma's en vaak ook met mijn eigen pen.