“Today I want to tell you three stories from my life. That’s it. No big deal. Just three stories.” Dat zei Steve Jobs in 2005 tegen afstudeerders van de Stanford Universiteit. Een betere manier om de aandacht te vangen is er nauwelijks.

Een verhaal heeft vaak een diepere laag.

We zijn ons daar sterk van bewust, ook als een spreker aankondigt dat hij just three stories gaat vertellen. We spitsen onze oren en doen juist extra ons best om de diepere betekenis te achterhalen.

Een verhaal vertel je nooit zo maar

De spreker of schrijver weet dat ook: je vertelt niet zomaar een verhaal. Je geeft er een boodschap mee af. Je zegt waar je voor staat, wat je drijfveren zijn en waarom je bepaalde keuzes maakt. Je vertelt waar de gevaren zich bevinden en waar je naar toe wilt.

Je legt een spoor van broodkruimels neer en je laat je lezer volgen.

Zo ging het ook bij deze verhalen van Apple-topman Steve Jobs. Just three stories bleken stuk voor stuk zeer persoonlijke verhalen te zijn, die de studenten tot tranen toe bewogen. Deze verhalen verwoordden op een eenvoudige en doeltreffende wijze zijn levenslessen.

Zo vertelt Jobs onder meer hoe een compleet nutteloos lijkende cursus kalligrafie ervoor zorgde dat de Mac de ‘mooist vormgegeven computer ter wereld is’. Volg je passie, hoe gek die ook is.

Jobs gaf zijn verhalen de titels Connecting the dots en Love and loss mee, die meteen aangeven dat hij het niet over koetjes en kalfjes heeft. Hij snijdt universele thema’s aan.

 
 

Het derde verhaal heet simpelweg Death. Jobs sprak het woord uit zonder enige poeha, maar het is natuurlijk het verhaal over de belangrijkste wending in zijn leven.

“Remembering that I’ll be dead soon is the most important tool I’ve ever encountered to help me make the big choices in life. Because almost everything — all external expectations, all pride, all fear of embarrassment or failure – these things just fall away in the face of death, leaving only what is truly important. (…) There is no reason not to follow your heart.”

Wat maakt deze verhalen zo sterk?

  • Door zijn officiële toespraak aan te kondigen als ‘alleen maar een paar verhalen’ zet Steve Jobs de luisteraar op scherp. Wat gaat er nu komen?
  • Drie verhalen vormen een samenhangende eenheid, waarbij het derde verhaal Death de natuurlijke climax is.
  • Jobs vertelt zeer persoonlijke verhalen, waarin de luisteraar zich onmiddellijk kan herkennen.
  • Hij gebruikt veel humor en laat zien dat dit prima samengaat met zware thema’s als kanker en sterfelijkheid. Mensen herinneren zich wat ze zich voelen. Humor is daarbij een van de krachtigste emoties.
  • De presentatie staat vol met krachtige soundbites, zoals “Death is very likely the single best invention of life.” De slotzin is onvergetelijk: Stay hungry, stay foolish.

Deze verhalen zijn wereldwijde inspiratiebronnen geworden over het volgen van je hart en ‘hoe te leven voor je sterft’. Via twitter en andere sociale media werd het filmpje van deze toespraak direct na het bekend worden van zijn overlijden eindeloos gedeeld en bejubeld. Op de dag na zijn dood is de speech zelfs meer dan 8 miljoen keer bekeken. Een prachtige illustratie hoe drie gewone verhalen een legendarische status gekregen hebben.

De volledige versie van deze toespraak is hier te zien.

Nieuwsgierig hoe je deze verhalen toepast? Lees dan Toverballen voor het Brein. Kijk dan hier voor meer informatie en bestelwijze.

 

Over Sigrid

Sigrid van Iersel is een verhalenmaker met een journalistieke achtergrond, die de kracht van storytelling en creatief denken aan elkaar knoopt. Als bedenker en uitvoerder van verhaalconcepten helpt ze publieke organisaties en maatschappelijke instellingen om mensen te raken en in beweging te brengen bij veranderingen.

Ze is (mede-)auteur van het boek Lenig Denken (over creatieve denktechnieken) en Toverballen voor het Brein (over het gebruik van de kracht van verhalen in teksten).

You may also like