Ondernemen met een popcornhoofd: niet met minder ideeën maar met een gouden draad

Wat gebeurt er als je hoofd voortdurend nieuwe ideeën, vragen en onverwachte verbanden produceert? Deze manier van denken vormt de motor van mijn ondernemerschap, waarin ik veel kenmerken van hoogbegaafdheid herken: een brede nieuwsgierigheid, intensiteit en snel associatief denken.

In dit interview vertel ik hoe journalistiek, politiek, boeken schrijven en coaching uiteindelijk samenkwamen in één groter verhaal. Over ondernemen met een popcornhoofd, de zoektocht naar richting en het belang van een gouden draad. Want je hoeft niet minder ideeën te hebben. Je moet vooral leren herkennen welke ideeën werkelijk bij jou horen.

1. Wat voor een bedrijf heb je en hoe is het ontstaan?

Ik ben Sigrid van Iersel, verhalenmaker, storycoach en auteur. Ik begeleid snelle, associatieve denkers die veel ideeën, talenten en interesses hebben, maar moeite hebben om daarin samenhang en richting te vinden.

Mijn bedrijf ligt op het kruispunt van storytelling, creatief denken en persoonlijke ontwikkeling. Ik help mensen de gouden draad in hun ervaringen en ideeën te herkennen, zodat ze keuzes kunnen maken die werkelijk bij hen passen. Dat doe ik via individuele begeleiding, schrijfprogramma’s en boeken. Momenteel schrijf ik Het Popcornpaleis, over leven en werken met een popcornhoofd.

Zo'n onstilbaar brein dat voortdurend nieuwe mogelijkheden ziet is heerlijk, maar je draait jezelf soms vast in die veelheid. Al die ideeën, waar begin je? Hoe houd je focus als je steeds weer aanknopingspunten voor extra's en verdieping ziet?

Voor mij is het voortdurend een uitdaging om niet minder ideeën te hebben, maar om te bepalen welke ideeën bij mijn grotere verhaal horen. Daarom werk ik vanuit een visie, met volop ruimte voor verkenning en vernieuwing.

2. Waar ga je voor met je bedrijf?

Ik ga voor een wereld waarin mensen met een snel, associatief brein zichzelf niet langer zien als chaotisch, lastig of ongericht. Ik geef hen taal voor hoe hun hoofd werkt en help hen de gouden draad in hun ervaringen, talenten en ideeën te herkennen. Zo kunnen ze keuzes maken zonder zichzelf kleiner te maken. Niet door hun veelheid in te dammen (dat gaat helemaal niet), maar door er richting aan te geven.

Mijn grotere missie is dat popcornhoofden eerder herkennen wie ze zijn, werk creëren dat bij hun manier van denken past en hun creatiekracht inzetten voor vraagstukken die ertoe doen.

3. Hoe is het gekomen dat je met dit bedrijf bent begonnen?

Mijn bedrijf is ontstaan uit mijn vermogen om veel informatie te verzamelen, patronen te herkennen en werelden met elkaar te verbinden. Ik combineer journalistiek, storytelling, creatief denken, ondernemerschap en begeleiding. Daaruit ontstond ook het begrip popcornhoofd: een herkenbare naam voor een brein waarin gedachten en ideeën voortdurend alle kanten op springen.

Diezelfde manier van denken is zowel mijn kracht als mijn uitdaging. Ik zie snel mogelijkheden, maar kan mezelf ook verliezen in nieuwe plannen en onderzoeken. Mijn ondernemerschap draait om het herkennen van de gouden draad te herkennen en daar woorden aan te geven Rond die draad bouwde ik een eigen werkwijze, verschillende programma’s en mijn nieuwe boek Het Popcornpaleis. 

Ik herken mezelf sterk in HB-eigenschappen als intensiteit, autonomie, brede nieuwsgierigheid en snel associatief denken. Lange tijd dacht ik dat iedereen zo dacht. Ik begreep niet waarom anderen mijn gedachtensprongen soms niet konden volgen. Ook probeerde ik mijn brede belangstelling regelmatig terug te brengen tot één specialisatie. Dat lukte nooit lang.

Gaandeweg ontdekte ik dat juist mijn associatieve manier van denken mijn kracht is. Ik ontmoette bovendien steeds meer ondernemers en ervaren professionals die tegen hetzelfde aanliepen. Ze hadden volop ideeën en talenten, maar misten taal en structuur om daar een passende koers van te maken.

Wat begon als mijn eigen zoektocht, groeide zo uit tot mijn vak. Mijn bedrijf laat zien wat er kan ontstaan als je die eigenschappen leert sturen zonder ze te onderdrukken.

4. Waarom vind je dat juist jouw bedrijfsverhaal een mooi voorbeeld is van creatiekracht en ondernemen als hoogbegaafde?

Mijn bedrijfsverhaal laat zien dat een loopbaan niet recht hoeft te verlopen om toch een duidelijke samenhang te hebben. Journalistiek, politiek, boeken schrijven, creatief denken en coaching leken eerst verschillende werelden. Achteraf bleken het kamers in hetzelfde paleis.

In al die rollen onderzocht ik hoe mensen betekenis geven aan hun ervaringen en hoe verhalen richting kunnen bieden. Door die onderdelen met elkaar te verbinden, ontstond een eigen vakgebied rond storytelling, creatief denken en het associatieve brein. Mijn veelzijdigheid bleek geen gebrek aan focus, maar het materiaal waarmee ik mijn bedrijf kon bouwen.

5. Wat was een moment of periode waarin dingen veranderden, je antwoorden vond of besluiten nam, waardoor je uiteindelijk tot een betekenisvol resultaat kwam?

De grote verandering kwam toen ik stopte met zoeken naar manieren om minder ideeën te hebben. Ik zag dat mijn onrust niet ontstond door mijn veelzijdigheid zelf, maar doordat ik ieder idee als een afzonderlijk project behandelde.

Vanaf dat moment ging ik zoeken naar de samenhang. Storytelling, creatief denken, ondernemerschap en mijn belangstelling voor snelle denkers bleken geen losse onderwerpen. Ze hoorden bij één groter verhaal.

Pas achteraf zag ik dat mijn journalistieke nieuwsgierigheid, mijn liefde voor verhalen, mijn boeken en mijn belangstelling voor creatief denken allemaal uit dezelfde bron kwamen.

Dat inzicht leidde tot mijn focus op popcornhoofden, het programma Popcorn Focus en uiteindelijk Het Popcornpaleis. In plaats van steeds iets nieuws te beginnen, bouw ik nu verder aan één herkenbare wereld.

6. Welke gebeurtenis of gedachte speelde hier een belangrijke rol in?

De gedachte 'Niet alles wat je bedenkt, hoef je uit te voeren' speelde een belangrijke rol.

Voor iemand die overal mogelijkheden ziet, kan ieder goed idee voelen als iets wat onmiddellijk ook gestalte moet krijgen, alsof het anders vervliegt. Ik ontdekte dat een idee ook een aanwijzing, oefening of verkenning kan zijn. Ik hoef niet alles te realiseren om het serieus te nemen.

Daardoor kon ik ook mijn onafgemaakte plannen anders bekijken: niet als mislukkingen, maar als een archief van verkenningen. Uit dat archief kon ik de ideeën kiezen die steeds terugkeren en werkelijk bij mijn grotere verhaal horen.

En daarna denk ik ook vaak: niet alles wat ik uitvoer of bedenk hoef ik in de etalage te zetten. Ik doe een heleboel wat mensen niet zien, puur voor mijn eigen interesses, behoefte aan expressie en plezier.

7. Wie of wat inspireerde jou daarbij?

Mijn belangrijkste inspiratiebronnen zijn de mensen met wie ik werk. In hun verhalen herken ik steeds opnieuw dezelfde combinatie: veel ideeën, grote betrokkenheid en het pijnlijke gevoel nergens helemaal in te passen.

Daarnaast word ik geïnspireerd door veelzijdige makers en denkers die zich niet tot één vakgebied beperken. Zij laten zien dat de meest interessante vernieuwing vaak ontstaat op de kruispunten tussen verschillende werelden.

8. Wat is het resultaat dat je product of dienst oplevert aan klanten?

Mijn klanten krijgen woorden voor iets wat ze vaak al hun hele leven ervaren. Ze begrijpen beter hoe hun associatieve brein werkt en zien dat hun brede belangstelling geen persoonlijk tekort is. Vervolgens ontdekken ze de gouden draad in hun ervaringen, talenten en ideeën. Daardoor kunnen ze gerichter kiezen, projecten afronden en werk vormgeven dat beter bij hen past.

Ze leren onderscheid maken tussen een interessante mogelijkheid en een richting die werkelijk van hen is. Dat geeft rust, zelfvertrouwen en lijn in alles waar ze mee bezig zijn.

9. Waarom is dat belangrijk voor de maatschappij en de wereld?

Onze samenleving staat voor complexe vraagstukken die niet vanuit één vakgebied of één vertrouwde denkwijze kunnen worden opgelost. We hebben mensen nodig die patronen zien, grenzen tussen disciplines oversteken en mogelijkheden herkennen die anderen nog niet zien.

Juist deze mensen raken geregeld uitgeput of haken af, omdat systemen vooral zijn ingericht op voorspelbaarheid, specialisatie en lineaire loopbanen. Daardoor blijft veel denk- en scheppingskracht onbenut.

Als popcornhoofden begrijpen hoe zij werken en leren kiezen zonder zichzelf te miskennen, kunnen zij hun ideeën inzetten op plekken waar vernieuwing nodig is. Dat is niet alleen waardevol voor henzelf, maar ook voor organisaties en maatschappelijke vraagstukken.