Lekker rozebrillerig
“Die van mij heeft vier jaar lang geen woord tegen me gezegd”, vertelde een moeder op een buurtborrel mistroostig over haar puberzoon.

Dit kon wel eens extreem leerzaam zijn, dus ik draaide onmiddellijk mijn oren naar haar toe. Zodra mensen in mijn omgeving begonnen te klagen over hun uber-dwarse pubers, was ik bovenmatig geïnteresseerd. Als moeder van twee aanstaande puberzonen kon ik mijn lol op. Want vaders en vooral moeders boden tegen elkaar op over dit thema met de meest verschrikkelijke praktijkcases.

Een ware oudercompetitie.

Wij gingen vast ook een loeizware tijd tegemoet, dus ik zette me alvast schrap. Die van ons zouden binnen afzienbare tijd ook hun bed niet meer verlaten, gaan binge-drinken en geen woord meer met ons wisselen.

Ik moest hier aan terugdenken toen ik afgelopen week een moeder sprak van een dochter van tien. Ze had al precies bedacht hoe de relatie met haar tiener gierend uit de bocht ging vliegen. Ze zag levendig voor zich hoe die van haar boos de deur dichtsloeg en zich niets meer zou laten zeggen. En daarom wilde ze nu alvast ‘aan de relatie werken’ zodat er een steviger fundament ligt.

Het is toekomstverdriet.

Inmiddels kan ik terugblikken, want wij zijn nu dik tien jaar verder. Die van ons vertoonden geen destructief experimenteergedrag, spijbelden niet en gaven nauwelijks een grote mond. Ze hingen zelfs niet eindeloos achter de gamecomputer.

En verrassend: ze bleven ook gewoon praten.

Wel verscholen ze zich langdurig in hun eigen kamers, deuren en gordijnen dicht. Maar veel erger dan dat werd het niet. En toen ze zich uit de pop bevrijdden, bleek de metamorfose buitengewoon geslaagd.

Het kan ook gewoon soepel gaan. Dat was een mogelijkheid die eerlijk gezegd niet in mijn hoofd opgekomen was. Pubergedrag is ook maar een vergaarbakterm, weet ik nu.

Je kunt net zo goed lekker rozebrillerig de toekomst van je aanstormende talenten tegemoet zien. Een vorm van creatief denken: positieve verwachtingen koesteren in plaats van miserabele doemscenario's in elkaar knutselen. Als je dan toch je eigen verhaal creëert, kan het net zo goed een positief verhaal zijn. Laat dus lekker gaan, dat toekomstverdriet. En wijd je aan verheugkunst!


     

Over de schrijver
Jij bent de creator van je eigen verhaal. Maar het is niet makkelijk om dat verhaal te verwoorden. Zeker niet als jij als multitalent een popcornhoofd vol ideeën hebt en overal mogelijkheden ziet.Ik werk met mensen die zich niet langer klein willen houden, maar groter willen groeien. Persoonlijk en met je vak. Ondernemers met een missie, een bijzondere aanpak, heel veel kennis en/of ervaring.Samen met jou ga ik op zoek naar diepere drijfveren, kleurrijke dromen en niet te vergeten jouw missie. Jouw hogere doel, waarvoor jij het allemaal doet. Ik zie snel de rode draad en geef je helderheid.Ik help je om je verhaal te leven: van woorden naar daden. Dat doe ik door middel van coaching, online programma's en vaak ook met mijn eigen pen.